نام و نام خانوادگی:

احمد مروی

زندگی‌نامه:

احمد مروی متولد فروردین ۱۳۳۷ در مشهد است. او دارای تحصیلات حوزوی و مدرک دکترای رشته الهیات و معارف اسلامی است.

مسئولیت‌ها:

ـ از  مقامات بلندپایه قضائی در مسجد سلیمان از آبان ۱۳۵۸ تا اواسط سال ۱۳۵۹

ـ رئیس دفتر دادستان کل کشور(علی قدوسی) از اواسط سال ۱۳۵۹ تا تیر ۱۳۶۰

ـ معاون سیاسی دادستانی کل انقلاب از اواسط سال ۱۳۶۰ تا سال ۱۳۶۴

ـ معاون دفتر سیدعلی خامنه‌ای در امور  ارتباطات حوزوی از سال ۱۳۶۸ تا پایان سال ۱۳۹۷

ـ مسئول دفتر سیدعلی خامنه‌ای در قم از سال ۱۳۷۲ تا پایان سال ۱۳۹۷

ـ عضو شورای مرکزی جامعۀ روحانیت مبارز از سال ۱۳۸۷ تاکنون

ـ رئیس شورای نمایندگان ولی فقیه در مناطق قومی تا پایان سال ۱۳۹۷

ـ رئیس ستاد استهلال دفتر سیدعلی خامنه‌ای تا پایان سال ۱۳۹۷

ـ تولیت آستان قدس رضوی با حکم خامنه‌ای از ۱۵ فروردین ۱۳۹۸ تاکنون

برخی از موارد نقض حقوق بشر:

۱ـ سرکوب مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی در دهه ۶۰

۱ـ۱ـ بازداشت، شکنجه و اعدام زندانیان سیاسی در مسجدسلیمان

احمد مروی به عنوان یکی از مقامات بلندپایه قضائی مسجد سلیمان (از آبان ۱۳۵۸ تا اواسط ۱۳۵۹)  از عاملان بازداشت، شکنجه و اعدام مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی در این شهر بوده است.

در آبان ۱۳۵۸، روح‌الله خمینی، هادی مروی، برادر احمد مروی را مامور سرکوب گروههای مخالف جمهوری اسلامی در بهبهان و مسجد سلیمان کرد. هادی مروی نیز برای انجام این ماموریت، برادرش احمد مروی و سیدابراهیم رئیسی را همراه خود به خوزستان برد.

احمد مروی در گفتگویی با خبرگزاری فارس درباره نقش خود در تشکیل نیروهای سپاه پاسدارن برای از بین بردن نیروهای مخالف جمهوری اسلامی و سازماندهی دادگاه‌های انقلاب برای محاکمه آنان گفته است:« ما با آقای رئیسی رفتیم مسجد سلیمان. آنجا فقط کمیته داشت؛ نه دادگاه انقلاب بود، نه سپاه. هنوز هیچ چیزی شکل نگرفته بود. شاید یک سال با آقای رئیسی آنجا بودیم. سال ۵۸ را ما مسجد سلیمان بودیم. آنجا دادگاه انقلاب را تشکیل دادیم، بعد سپاه را تشکیل دادیم. در یک سالی که آنجا بودیم، هیچ حقوقی نگرفتیم. اواسط ۵۹ برگشتیم.»

۲ـ۱ـ بازداشت، شکنجه و اعدام زندانیان سیاسی

احمد مروی به عنوان معاون سیاسی دادستانی کل انقلاب در بازداشت، شکنجه و اعدام گسترده مخالفان جمهوری اسلامی در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰ مسئول است.

پس از  حوادث ۳۰ خرداد ۶۰، درست در سال‌هایی (۱۳۶۴-۱۳۶۰) که احمد مروی در دادستانی کل انقلاب فعالیت می‌کرد ، هزاران تن از  مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی بازداشت، شکنجه و اعدام شدند. طبق گزارش سازمان‌های حقوق بشری در فاصله بین ۳۰ خرداد ۶۰ تا ۳۰ خرداد ۶۳، یعنی در یک محدوده زمانی سه ساله، حداقل ۳۸۹۵ نفر در سراسر ایران اعدام شده‌اند که ۵۸۰ نفر از آنها زن بودند.  اما از آنجا که بسیاری از اعدام‌ها هرگز از طریق منابع رسمی اعلام نشده، دسترسی به آمار دقیق اعدام‌شدگان در این دوره ممکن نیست. آنچه بر اساس گزارش‌ سازما‌ن‌های حقوق بشری، سازمان ملل و همچنین شهادت زندانیان سیاسی و خانواده‌های‌شان اثبات شده، برگزاری دادگاه‌های چند دقیقه‌ای برای زندانیان سیاسی، عدم دسترسی آنها به وکیل مدافع، نداشتن حق تجدیدنظرخواهی، شکنجه شدید زندانیان در دوران بازجویی و بازداشت و اجرای سریع احکام اعدام است که اغلب به صورت تیرباران بوده است.

پس از این‌که طرح عدم کفایت بنی‌صدر، نخستین رییس جمهور ایران در مجلس شورای اسلامی مورد بررسی قرار گرفت، صدها هزار نفر از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق برای شرکت در تظاهرات سی خرداد ماه ۱۳۶۰در شهرهای مختلف به خیابان‌ها آمدند. به روایت برخی از شاهدان تنها در تهران، ۵۰۰ هزار نفر در خیابان‌های منتهی به میدان انقلاب تظاهرات کردند. تظاهرات اما در دقایق اولیه و در نطفه خفه شد. برخی از شرکت کنندگان در همان خیابان‌ها زخمی و یا حتی کشته شدند، اما هزاران نفر از فعالان سیاسی و هواداران سازمان های مخالف جمهوری اسلامی، در آن روز و روزها و ماه‌های بعد از آن در تهران و شهرستان‌ها دستگیر شدند. وقایع ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، سرآغاز هفت سال سرکوب وسیع و فجایع جمعی بود که با کشتار ۶۷ و از میان رفتن یک نسل از مخالفان سیاسی به پایان رسید.

 *آخرین به روز رسانی:۲۰ تیر ۱۳۹۸*