نام و نام خانوادگی:
حسین طائب
زندگینامه:
حسین طائب، متولد ۱۳۴۲ در تهران است و تحصیلات حوزوی دارد.
– عضویت در سپاه پاسداران از سال ۱۳۶۱ (ابتدا در سپاه منطقه ۱۰ تهران و سپس سپاه استان‌های قم و خراسان رضوی)
– بازجوی وزارت اطلاعات در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰
– معاونت اطلاعات قم در دهه ۶۰
– مدیر کل اطلاعات استان خراسان رضوی در مشهد
– معاونت ضد جاسوسی وزارت اطلاعات در دوران علی فلاحیان تا سال ۱۳۷۴
– معاون هماهنگ‌کننده دفتر آیت‌الله خامنه‌ای از سال ۱۳۷۴
– معاون فرهنگی ستاد مشترک سپاه و فرمانده دانشکده فرهنگی امام حسین (به‌مدت۳ سال)
– جانشین اطلاعات سپاه از ۱۳۷۸ تا سال ۱۳۸۴
– فرمانده نیروی مقاومت بسیج از تیرماه ۱۳۸۷ تا مهرماه۱۳۸۸
– ریاست سازمان اطلاعات سپاه از مهر ۱۳۸۸ تا کنون
موارد نقض حقوق بشر (به ترتیب زمان وقوع):
حسین طائب به‌دلیل تصدی مسئولیت‌های امنیتی در جمهوری اسلامی از ابتدای دهه ۶۰ تا کنون ،در انواع نقض حقوق بشر نقش و مشارکت موثری داشته‌است.
ـ اقدامات فرا قانونی برای سرکوب مخالفان و منتقدان جمهوری اسلامی
حسین طائب هنگام تصدی جانشینی اطلاعات سپاه، طی سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۴ نقش موثری در سرکوب منتقدان جمهوری اسلامی داشته است.
در دوره‌ای که حسین طائب جانشین اطلاعات سپاه بود، حفاظت اطلاعات ناجا به همراه حفاظت اطلاعات قوه قضائیه و سپاه، از ارکان «اطلاعات موازی» بودند. تشکیلات موسوم به «اطلاعات موازی»، تشکیلاتی است غیر قانونی و غیر رسمی که در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی به وجود آمد.
اعضاء نهادهای اطلاعاتی موازی مسئول ارعاب وحشیانه و سرکوب اصلاح‌طلبان، دگراندیشان سیاسی و منتقدین بودند. اهداف اولیه این نهادها روزنامه‌نگاران، وبلاگ‌نویس‌ها و فعالان دانشجویی بودند.
اصلی‌ترین پروژه‌های سازمان اطلاعات موازی از ابتدای تشکیل تا کنون را می‌توان پروژه قتل عام «پایگاه‌های دشمن» (مطبوعات اصلاح‌طلب)، پروژه سرکوب «براندازان قانونی» (ملی مذهبی‌ها) ، پروژه ریشه‌کنی «مفاسد اقتصادی» (که به پرونده شهرام جزایری منحصر شد) ، پروژه «نظرسازی» (پرونده مؤسسه آینده و عباس عبدی) ، پروژه مقابله با «تهاجم فرهنگی» (پرونده سیامک پورزند و سینماگران) و پروژه مقابله با اغتشاشات خیابانی (سرکوب اعتراضات دانشجویی خرداد و تیر ۸۲ و برخورد با تعدادی از فعالان مطبوعاتی و دانشجویی) و پروژه وبلاگ‌نویسان دانست.
سرکوب اعتراضات کوی دانشگاه (تیر ۱۳۷۸)
وقایع کوی دانشگاه یا ۱۸ تیر ۱۳۷۸، سرکوب گسترده دانشجویان در خوابگاه دانشجویی امیرآباد معروف به کوی دانشگاه است. در پی توقیف روزنامه سلام از سوی دادگاه روحانیت در پنج‌شنبه ۱۷ تیر ۷۸ دانشجویان تجمعی اعتراضی در داخل کوی ترتیب دادند. این تجمع اعتراضی با سرکوب بی‌سابقه نیروهای اعتراضی همراه شد و نیروها با ورود به کوی دانشجویان را دستگیر و مضروب کردند. اما بخش اصلی ماجرا در سحرگاه روز ۱۸ تیر رخ داد، زمانی که نیروهای موسوم به «لباس شخصی» و «انصار حزب‌الله» به همراه نیروهای امنیتی و انتظامی، در حمله‌ای ناگهانی داخل کوی شدند و به ضرب و شتم دانشجویان تا سرحد مرگ و تخریب بخش‌هایی از کوی دانشگاه پرداختند. در این حادثه به گفته مقامات رسمی ، سرباز وظیفه‌ای به نام «عزت ابراهیم‌نژاد» که مهمان یکی از دانشجویان بود، کشته شد و چشمان دانشجوی دیگری به علت ضربات وارده تخلیه شد. اعتراضات و سرکوب دانشجویان تا روز ۲۳ تیر ادامه یافت. فرشته علیزاده، تامی حامی‌فر و سعید زینالی سه دانشجوی دیگری هستند که با گذشت ۱۲ سال هیچ خبری از سرنوشت آنها نیست. اکبر محمدی دانشجوی دیگری که در جریانات کوی دانشگاه دستگیر شد، در زندان جان باخت.
یحیی رحیم صفوی، فرمانده سابق سپاه پاسداران، نقش سپاه را در سرکوب این اعتراضات دانشجویی تایید کرده است. حسین طائب در این دوران جانشینی اطلاعات سپاه را بر عهده داشت. در برخی گزارش‌ها آمده است که شماری از دستگیر شدگان حوادث ۱۸ تیر ۱۳۷۸ از بازجویی توسط حسین طائب خبر داده‌اند. علی افشاری از فعالان دانشجویی که سال ۱۳۷۹ بازداشت شد در شهادت خود به مرکز اسناد حقوق بشر از حضور طائب در بازجویی‌هایش به عنوان رئیس بازجوها و رفتار خشونت‌آمیز او خبر می‌دهد. به گفته این فعال دانشجویی طائب به دلیل بدرفتاری از وزارت اطلاعات اخراج شده بود و به اطلاعات موازی پیوسته بود.
سرکوب معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸
حسین طائب در سال ۱۳۸۴ به بسیج منتقل شد و با شدت گرفتن اعتراضات خیابانی به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ۱۳۸۸ به سمت فرماندهی بسیج رسید. بسیج نقش مهمی در سرکوب اعتراضات خیابانی و مرگ ده‌ها نفر از معترضان در خیابان‌ها داشت. بارزترین نقش بسیج در کشتار، در روز ۲۵ خرداد سال ۱۳۸۸ اتفاق افتاد، زمانی که پس از تظاهرات آرام میلیونی معترضان، در میدان آزادی از سوی پایگاه بسیج به سوی معترضان آتش گشوده شد و حداقل ۸ نفر در این اتفاق جان خود را از دست دادند.
علی‌رغم ادعای حسین طائب مبنی بر مسلح نبودن نیروهای مقاومت بسیج، مرکز اسناد حقوق بشر ایران و کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران بر طبق شهادت شاهدان عینی نقش نیروهای تحت فرماندهی حسین طائب را در سرکوب و ضرب وشتم معترضان تایید می‌کنند. همچنین سازمان دیده بان حقوق بشر نیز با توجه به شهادت شاهدانی که با این سازمان مصاحبه کرده‌اند در بیانیه‌ای از مقامات ایران خواستار بررسی نقش فرماندهانی چون حسین طائب و مسئول شناختن آنها در جریان سرکوب، آزار و ضرب و شتم معترضان شد. با اینکه فیلم ضارب و لحظات تیراندازی به صورت گسترده در اینترنت پخش شد، هیچ اقدامی علیه او صورت نگرفت. نیروهای بسیج (که افراد لباس شخصی هم بخشی از نیروهای آن به شمار می‌روند) تنها نیروهای مسلح به سلاح گرم در جریان اعتراضات بودند و مسئولیت تمامی کشته‌شدگان وقایع بر عهده این نهاد است.
علی مطهری، نماینده اصول‌گرا و منتقد دولت در مجلس، در نامه‌ای به روزنامه کیهان در مرداد ۸۸ اشاره کرد: «ما می‌توانستیم این بحران را به گونه‌ای مدیریت کنیم که بسیاری از این شهادت‌ها و قتل‌ها و آسیب‌ها اتفاق نیفتد. وقتی ما مدیریت بحران اخیر را به دست افرادی مانند طائب می‌دهیم که با باتوم بیشتر مأنوس است تا فکر و عقل و تدبیر، نتیجه همین خواهد بود.»
پرونده ترانه موسوی
ترانه موسوی، دختری که پس از انتخابات ایران شایعه دستگیری، تجاوز و مرگ او در رسانه‌های وابسته به مخالفان دولت بازتاب گسترده‌ای داشت، سرنوشتی پر از معما پیدا کرد. به گفته برخی رسانه‌های مخالف دولت، ترانه موسوی در روز هفتم تیر در تجمع اعتراضی رو به روی مسجد قبا دستگیر شد، چند روز بعد با خانواده او تماس گرفته شد و گفته شد که ترانه به علت تصادف دچار پارگی رحم و مقعد شده، اما در مراجعه به بیمارستان امام خمینی کرج خانواده او نشانی از ترانه نیافتند و چند روز بعد جنازه سوخته او در بین کرج و قزوین یافته شد. به گفته دوستان ترانه، خانواده او از علنی کردن ماجرا خودداری کردند و تشیع جنازه او بدون حضور دوستان و آشنایان برگزار شد. این جریان با وجود بازتاب گسترده و بحث امکان تجاوز ، به علت سکوت خانواده ترانه و ناشناس بودن دوستان و افرادی که مدعی دیدن ترانه در میان بازداشتی‌های جریان مسجد قبا داشتند، با شک و تردید بسیاری همراه شد تا زمانی که مهدی کروبی با نوشتن نامه‌ای به هاشمی رفسنجانی در مرداد ۸۸ از رئیس مجلس خبرگان خواست با تشکیل یک هیئت به برخی شایعات و نحوه برخوردها با بازداشت‌شدگان رسیدگی کند. او در بخشی از این نامه بدون بردن نام از ترانه، اشاره کرد: «عده‌ای از افراد بازداشت‌شده مطرح نموده‌اند که برخی افراد با دختران بازداشتی با شدتی تجاوز نموده‌اند که منجر به ایجاد جراحات و پارگی در سیستم تناسلی آنان گردیده است». با مطرح شدن نامه کروبی، شایعات مربوط به ترانه قوت گرفت و بخش خبری ۳۰:۲۰ با تهیه گزارشی سعی در رد ادعای مهدی کروبی کرد. تهیه‌کنندگان گزارش با مراجعه به خانواده‌ای مدعی شدند، دختر آنان که در کانادا زندگی می‌کند، صاحب عکسی است که در اینترنت منتشر شده است. کروبی در اظهاراتی در روز ۲۵ مرداد مسئولان دولتی را به «سناریونویسی و دروغگویی» متهم ساخت و از جمله گفت که کسانی که در برنامه تلویزیونی گفته بودند دخترشان زنده است، اعضای خانواده همان ترانه موسوی نیستند که گفته می‌شود از سوی ماموران امنیتی به قتل رسیده است. مهدی کروبی اعلام کرد که حسین شاه‌مرادی، داماد «حجت‌الاسلام و المسلمین حسینی» و در نتیجه باجناق «جناب آقای طائب» است که «یکی از طراحان اصلی نمایش خودساخته ترانه موسوی است» و خطاب به آقای شاه‌مرادی نوشت: «شما بهتر می‌دانید که باجناق گرامی شما که وارد این معرکه شده است در گذشته نیز سوابق و تجربیاتی از این قبیل در وزارت اطلاعات داشته‌اند، چرا که رئیس دولت وقت به خاطر همین رفتار و عملکردش بود که ایشان را از وزارت اطلاعات اخراج کرد.»
بنا بر گزارش جرس، سرکوب تظاهرات مسجد قبا (هفتم تیرماه ۸۸) از سوی قرارگاه ثارالله که زیر نظر طائب فعالیت می‌کرد، صورت گرفت. بنا به گزارش‌های موثق، دستگیرشدگان آن روز با ون‌های سیاه‌رنگی از صحنه منتقل شدند که این ون‌های سیاه انحصارا متعلق به قرارگاه ثارالله بود. بازداشتی‌ها از محل دستگیری به مرکز قرارگاه ثارالله در خیابان سئول که مقر شخص طائب نیز است، انتقال داده شدند.
سرکوب مستمر فعالان فضای مجازی، روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مدنی، اقلیت‌های قومی و دینی
بعد از افشای نقش حسین طائب در سرکوب اعتراضات و افشاگری نقش او در ماجرای ترانه موسوی از سوی مهدی کروبی، او از مقام فرماندهی بسیج عزل و در مهر ۱۳۸۸ به مقام رئیس سازمان اطلاعات سپاه رسید. این سازمان که تا پیش از آن با عنوان معاونت اطلاعات سپاه شناخته می‌شد، با تبدیل به یک سازمان مجزا دست بازتری در روند سرکوب مخالفان در ایران پیدا کرد.
سازمان اطلاعات سپاه به‌طور مشخص نهادی امنیتی است که به موازات وزارت اطلاعات قرار دارد و تحت نظر رهبر جمهوری اسلامی اداره می‌شود، تنها به او پاسخگو است و هیچ نظارت بیرونی دیگر بر این سازمان وجود ندارد.
حسین طائب به عنوان فرمانده سازمان اطلاعات سپاه، مشارکت مهم و به‌سزایی را در دستگیری و سرکوب روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی ـ مدنی، اقلیت مذهبی و قومی و فعالان فضای مجازی داشته‌است.
ـ گرداب؛ شکنجه سازمان‌یافته برای اعتراضات تلویزیونی
ـ موج بازداشت روزنامه‌نگاران در ایران توسط اطلاعات سپاه، به اتهام “نفوذی آمریکا”
ـ پروژه ‘عنکبوت’ سپاه علیه برخی کاربران فیسبوک در ایران
ـ کارشناس اطلاعات سپاه پاسداران جزئیات بازداشت ‘عوامل نفوذ در رسانه‌ها’ را تشریح کرد
ـ ادامه بازداشت روزنامه‌نگاران و فعالان شبکه‌های اجتماعی؛ نمایندگان مجلس اعتراض کردند
ـ هشدار بخش سایبری سپاه: بازداشت روزنامه‌نگاران ادامه خواهد یافت
ـ سازمان اطلاعات سپاه: ۱۵۷ کانال مستهجن تلگرامی را متلاشی کردیم
ـ بازداشت فعالان سیاسی از سوی ماموران سپاه به نام وزارت اطلاعات!
ـ بازداشت چندین نفر به اتهام «انحراف مذهبی» به دست اطلاعات سپاه
ـ گسترده ترین بازداشت فله‌ای توسط اطلاعات سپاه؛ ابهام در تعداد، هویت و اتهامات بازداشت‌شدگان
قرار گرفتن در لیست تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا و وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا
اتحادیه اروپا در تیرماه ۱۳۹۰ طی تصمیمی، حسین طائب، فرمانده وقت بسیج مستضعفین، را به دلیل مشارکت نیروهای تحت امرش در ضرب و شتم، قتل، دستگیری و شکنجه معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. بر اساس این تحریم، سفر حسین طائب به این کشورها ممنوع و دارایی‌های احتمالی او در این کشورها مسدود شده است.
وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، نیز در مهر ۱۳۸۹، با اشاره به نقش حسین طائب به عنوان فرمانده بسیج در «ضرب و شتم»، «قتل» و «بازداشت خودسرانه» معترضان به نتایج انتخابات ۱۳۸۸، او را در لیست تحریم‌های حقوق بشری خود قرار داد.
بر اساس این تحریم، دارایی‌های احتمالی حسین طائب در آمریکا توقیف و از ورود او به این کشور جلوگیری می‌شود. همچنین شهروندان ایالات متحده، حق هیچ‌گونه معامله‌ای با او نخواهند داشت.
*آخرین به روز رسانی:۲۰ دی ۱۳۹۶*
