با اضافه شدن تصاویر دو تن از حامیان مالی نقاشی دیواری ۲۴ متری که درگیری‌های اخیر سوریه و تصاویر مخالفان حکومت سوریه و رهبران جامعه مدنی را ثبت کرده٬ بحث‌ها درباره استفاده از پول و قدرت در روند مستندسازی‌های نقض حقوق بشر بالا گرفته است.
رائد فارص، فعال سرشناس سوری، اخیرا تصاویری از یک نقاشی دیواری را به اشتراک گذاشته که گاه‌شناسی انقلاب سوریه را نشان می‌دهند. این نقاشی دیواری به طول ۲۴ متر در شهر کفرنبل در استان ادلب سوریه، آثار درگیری‌های سوریه از تظاهرات مسالمت‌آمیز در سال ۲۰۱۱ تا به امروز را که شامل تصاویری از مخالفان و رهبران جامعه مدنی است، نشان می‌دهد.
در حالی‌که بسیاری از مردم در شبکه‌های اجتماعی نسبت به حضور تصویر غسان عبود و فیصل قاسم، از حامیان مالی این پروژه اعتراض کرده‌اند، رائد فارص در پاسخ به این اعتراضات در فیس بوک خود نوشت: “شما هم پول اهدا کنید تا نام و تعداد شهدا اضافه شود و تصویرشما هم در نقاشی وارد می‌شود.”
مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه به عنوان اولین نهادی که از زمان آغاز ناآرامی‌ها در سوریه در تلاش برای ایجاد یادبودهای این رخداد بوده با نگرانی از آنچه ممکن است در این روند اتفاق بیافتد، این مساله را یادآوری دیگر برای تاثیر پول و قدرت در روند ایجاد یادبود برای قربانیان و رخدادهای منجر به نقض حقوق بشر می‌داند.
یادآوری از طریق ایجاد موزه و برپایی یادبود یکی از اصول هسته عدالت انتقالی برای زنده نگه داشتن یاد قربانیان و اطمینان از شناخت عمومی نسبت به جنایات گذشته است و می‌تواند به ایجاد یک سابقه تاریخی و جلوگیری از تکرار آن کمک کند. با این حال وجود روایات متناقض از یک رخداد و تلاش نخبگان سیاسی برای ترویج روایات خود، می‌تواند منجر به ایجاد تنش شود و چنانکه فریده شهید، گزارشگر ویژه در زمینه حقوق فرهنگی نیز خاطرنشان کرده است: “در فرایندهای منجر به یادآوری، برخی از بازیگران ممکن است از یادآوری، برای پیشبرد برنامه‌های خود استفاده کنند.”
http://goo.gl/hSJQNP
