
حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار زن و ۲۰ هزار مرد طی سالهای ۱۹۹۷-۱۹۹۸ در پرو و تحت رهبری رئیس جمهور آلبرتو فوجیموری به اجبار عقیم شدند. بررسی در رابطه با این موضوع از سال ۲۰۰۹ آغاز شده اما تا کنون دوبار به بهانه نبود مدارک و شواهد کافی متوقف شده است.
تحقیقات در رابطه با این عقیمسازیهای اجباری در پی کمپین سازمان عفوبینالملل با عنوان “بدون اراده او” آغاز شد. عفو بینالملل در این کمپین خواستار ثبت نام ملی قربانیان این واقعه شده بود.
برنامه عقیمسازیهای اجباری عمدتا در مناطق روستایی پرو انجام میشد و جوامع فقیر و بومی را هدف قرار میداد. برخی از قربانیان با وعده غذا و خدمات درمانی به درمانگاه کشیده میشدندو برخی نیز با تهدید به جریمه و زندان مجبور به عقیمسازی میشدند. بسیاری از این زنان در پی عقیمسازی اجباری دچار مشکلات پزشکی همچون درد پشت و درد شکمی شدهاند و همچنین از آسیب های روانی رنج می برند. شماری از این زنان نیز براثر عقیم سازی نافرجام جان خود را از دست دادند.
دولت فوجیموری این برنامه را به عنوان یک راه برای کاهش میزان موالید در میان جمعیت فقیر و بومی برای کاهش نرخ فقر در کشور ترویج داد. فوجیموری در سال ۲۰۰۷ به دلیل فساد و نقض حقوق بشر زندانی شد. او ادعا کرده است که این برنامه عقیم سازی داوطلبانه بود.
بیشتر بخوانید:
http://goo.gl/h8Xzq6
تحقیقات در رابطه با این عقیمسازیهای اجباری در پی کمپین سازمان عفوبینالملل با عنوان “بدون اراده او” آغاز شد. عفو بینالملل در این کمپین خواستار ثبت نام ملی قربانیان این واقعه شده بود.
برنامه عقیمسازیهای اجباری عمدتا در مناطق روستایی پرو انجام میشد و جوامع فقیر و بومی را هدف قرار میداد. برخی از قربانیان با وعده غذا و خدمات درمانی به درمانگاه کشیده میشدندو برخی نیز با تهدید به جریمه و زندان مجبور به عقیمسازی میشدند. بسیاری از این زنان در پی عقیمسازی اجباری دچار مشکلات پزشکی همچون درد پشت و درد شکمی شدهاند و همچنین از آسیب های روانی رنج می برند. شماری از این زنان نیز براثر عقیم سازی نافرجام جان خود را از دست دادند.
دولت فوجیموری این برنامه را به عنوان یک راه برای کاهش میزان موالید در میان جمعیت فقیر و بومی برای کاهش نرخ فقر در کشور ترویج داد. فوجیموری در سال ۲۰۰۷ به دلیل فساد و نقض حقوق بشر زندانی شد. او ادعا کرده است که این برنامه عقیم سازی داوطلبانه بود.
بیشتر بخوانید:
http://goo.gl/h8Xzq6





