در میان یادبود چین از قتل عام ۱۹۳۷ نانجینگ، موزه‌ای جدید که مصائب بردگان جنسی چینی موسوم به “زنان راحتی” را در طول جنگ جهانی دوم به تصویر می‌کشد، در نانجینگ گشوده شد.
“زنان راحتی” که بسیاری از آنان را زنان چینی تشکیل می‌دادند در طول جنگ جهانی دوم مجبور شده بودند تا به عنوان برده جنسی برای سربازان ژاپنی خدمت کنند. در آن زمان بیش از ۲۰۰ هزار زن چینی مجبور شدند تا برده جنسی شوند. این موزه جدید در کوچه لیجی در نانجینگ گشوده شده، جایی که قدیمی‌ترین فاحشه‌خانه نظامی چین موسوم به “ایستگاه راحتی” در آن قرار داشته است. این موزه شامل بیش از ۱۶۰۰ اقلام و بیش از ۶۰۰ عکس است که تجربه “زنان راحتی” را به تصویر می‌کشد. پروفسور «سوزیلیانگ»، بنیانگذار اولین مرکز تحقیقات در رابطه با “زنان راحتی” اعلام کرده است که وادار کردن بازماندگان برای پاپیش گذاشتن در این رابطه، یک چالش بزرگ است زیرا بسیاری از نجات‌یافتگان ترجیح می‌دهند که در رابطه با جنایاتی که تجربه کرده‌اند سکوت اختیار کنند.
تخمین زده می‌شود که فقط کمتر از ۲۴ نفر از این “زنان راحتی” در حال حاضر در قید حیات باشند. بیشتر افرادی که در قید حیات هستند در فقر زندگی می‌کنند.
«وی-شائولین» ۹۶ ساله یکی از نجات‌یافتگانی که قدم جلو گذاشته، در زمانی که برده جنسی سربازان ژاپنی بود از دست آنها فرار می‌کند و به نزد شوهرش بازمی‌گردد اما همسرش او را طرد می‌کند. خانم وی-شائولینگ از فردی که به او تجاوز کرده باردار شد و فرزند پسری به دنیا آورد که به دلیل اینکه نیمه ژاپنی است در جامعه‌شان مورد تمسخر قرار می‌گرفت. وی در سال ۲۰۱۰ به امید دریافت غرامت و خسارت به ژاپن سفر کرد اما دادگاه ژاپنی پرونده او را رد کرد و افسری که وی را مورد برده جنسی خود کرده بود ادعاهای خانم وی-شائولینگ را تکذیب کرد.
فعالان برای تضمین اجرای عدالت و غرامت برای بازماندگان با موفقیت کمی روبه‌رو شده‌اند. ایجاد موزه “زنان راحتی” در چین یکی از تنها اقدامات انجام شده در این راستا است و اغلب جنایتی که برای این زنان اتفاق افتاده است تحت‌الشعاع کشتار نایجینگ قرارمی‌گیرد که در آن هزاران چینی کشته شدند.
اخبار و گزارش‌هاچهره جنایت
