شادی صدر: واکنش و عکسالعملی که لازم است نهادهای حقوق بشری، جامعه مدنی و یا حتی فعالان سیاسی نسبت به تهیه و پخش اعترافات اجباری نشان بدهند را شاهد نیستیم. مهمترین موضوع این است که این افراد جلوی دوربین به انجام اعمالی اعتراف میکنند که جرمهای سنگین و اعمال تکان دهنده ای است.
خانوادههای فرد در بیرون از زندان با یک نوع شرم اجتماعی روبرو میشود که فرزندشان چنین اعمالی را انجام داده است. برخلاف آنچه که ما فکر میکنیم که همه میدانند که این اعترافات، اجباری است و کسی باور نمیکند، تجربه نشان داده است که اتفاقا عموم جامعه این اعترافات را باور میکنند.





