در فرودین ماه ۱۳۷۹، در حالی که حدود دو سال از روی کار آمدن سید محمد خاتمی و دولت اصلاحات می‌گذشت، بنیاد هاینریش بل، وابسته به حزب سبزها که در آن زمان دولت آلمان را در اختیار داشت، کنفرانسی با عنوان “ایران پس از انتخاب” ترتیب داد. این کنفرانس که همگی سخنرانان آن از داخل ایران دعوت شده بودند، با اعتراض نیروهای اپوزیسیون در تبعید که نماینده‌ای در میان سخنرانان نداشتند رو به رو شد. جو کنفرانس زمانی که برگزارکنندگان اجازه اعلام یک دقیقه سکوت را ندادند، متشنج شد و اعتراضات و بحث‌های شدید در روز دوم هم همچنان ادامه داشت. در روز سوم درهای سالن به روی معترضان بسته شد. صدا و سیمای جمهوری اسلامی صحنه‌هایی گزینشی و تحریف شده و نامفهوم را از کنفرانس پخش کرد و مدعی شد که سخنرانان با نیروهای ضد انقلاب همکاری کرده‌اند. برخی عقیده دارند اعتراضات کنفرانس برلین بهانه‌ای به دست تندروها در ایران داد تا اصلاح طلبان را زندانی و اصلاحات را متوقف کنند. از آن سو، برخی دیگر این کنفرانس را پیروزی برای نیروهای اپوزیسیون در تبعید می‌دانند که توانستند صدای خود را به گوش مردم برسانند.
در دومین قسمت برنامه رو‌در‌رو، که ۱۲ مارچ از شبکه تلویزیونی من‌و‌تو پخش شد، آرام به سراغ دو تن از نقش آفرینان کنفرانس برلین رفته و برای نخستین بار پس از ۱۴ سال، آنها را رو در روی هم قرار می‌دهد. یکی از آنها، سخنران کنفرانس بوده که در بازگشت، بازداشت و زندانی شده است. دیگری از معترضان بوده که توسط پلیس آلمان مورد ضرب و شتم قرار گرفته و پس از کنفرانس، با سیلی از حملات و تهمت‌های بی نسبت رو به رو شده است.
«عدالت برای ایران» مشاور و تهیه‌کننده مشترک این برنامه است.
Showcase3اخبار و گزارش‌هاصدا و تصویرعدالت برای ایران در رسانه‌های دیگرچهره جنایت
