۶ شهریور ۱۴۰۳: عدالت برای ایران، به همراه ۶۷ سازمان حقوق بشری، در بیانیه‌ای مشترک از اعتصاب غذای هفتگی «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» در زندان‌های ایران حمایت کرده‌اند. این بیانیه خواستار توقف فوری تمام اعدام‌ها در ایران با هدف نهایی لغو مجازات اعدام شده است و از جامعه بین‌المللی درخواست می‌کند تا از جنبش رو به رشد علیه مجازات اعدام در ایران پشتیبانی کند.
ده زندانی سیاسی در زندان قزلحصار کرج، از جمله زرتشت احمدی راغب، لقمان امین‌پور، از ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ در اعتراض به اعدام‌های دسته‌جمعی هفتگی در این زندان اعتصاب غذایشان را آغاز کردند. این اعتصاب غذا که ابتدا «سه‌شنبه‌های سیاه» نامیده می‌شد و بعدها به «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» شناخته شد، به ۱۷ زندان دیگر در سراسر کشور گسترش یافته است. این اعتراض که اکنون در هفته سی و یکم خود قرار دارد، نشان‌دهنده مقاومت مداوم این زندانیان در برابر مجازات اعدام علی‌رغم سرکوب خشونت‌آمیز است.
امید شمس، مدیر عملیات سازمان عدالت برای ایران در این باره می‌گوید: «زندانیان سیاسی ایرانی، علی‌رغم فشارهای مداوم، همچنان به رهبری کمپین‌های الهام‌بخش علیه مجازات اعدام ادامه می‌دهند و نقش مهمی در جنبش حقوق بشر ایفا می‌کنند. تلاش‌های آن‌ها برای مقابله با تعداد نگران‌کننده اعدام‌ها در ایران پیامی قدرتمند ارسال می‌کند. جامعه حقوق بشری ایران به طور قاطع پشت این مدافعان شجاع ایستاده است و حمایت بی‌وقفه خود را از آن‌ها اعلام می‌کند.»
بر اساس گزارش‌های سازمان حقوق بشر ایران، تا تاریخ ۵ شهریور ۱۴۰۳، دست‌کم ۳۹۶ نفر در ایران اعدام شده‌اند.
در حمایت و همبستگی با جنبش «سه‌شنبه‌های بدون اعدام»
از دهم تا سی‌ام ماه مرداد، هر شش ساعت یک نفر در زندان‌های ایران اعدام شده است. تعداد اعدام‌ها از سال ۱۴۰۱، با دست‌کم ۸۳۴ اعدام ثبت‌شده در سال ۱۴۰۲ و ۳۹۵ اعدام تا ۵ شهریور ۱۴۰۳، هر سال افزایش یافته است. بیش از نیمی از اعدام‌ها را اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر تشکیل می‌دهند. در میان اعدام‌شدگان تعداد اعدام شهروندانی از گروه‌های به‌حاشیه رانده‌شده جامعه و اقلیت‌های قومی، به ویژه کردها و بلوچ‌ها، بسیار پررنگ است.
جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی استفاده می‌کند و اغلب احکام اعدام را پس از محاکمات ناعادلانه و بدون رعایت حداقل استانداردهای دادرسی صادر می‌کند.
گروهی از زندانیان سیاسی شجاع در زندان قزلحصار پس از مشاهده اعدام‌های گروهی هفتگی در کرج و اعدام چندین زندانی سیاسی، اعتراضی را آغاز کردند که به شدت سرکوب شد. این زندانیان که پیشینه‌ها و باورهای مختلفی دارند، اعتصاب غذای هفتگی خود را در ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ آغاز کردند که به «سه‌شنبه‌های سیاه» و «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» معروف شده است. این زندانیان سه‌شنبه‌ها را انتخاب کردند که معمولاً محکومان به اعدام برای اعدام با چوبه‌دار در زندان قزلحصار به سلول‌های انفرادی منتقل می‌شوند.
اعتصاب غذای دسته‌جمعی اکنون وارد هفته سی و یکم شده است و به ۱۷ زندان دیگر در ایران گسترش یافته است. اعتصاب‌کنندگان علی‌رغم سرکوب‌های خشونت‌آمیز، بر خواسته‌های خود علیه مجازات اعدام مصمم هستند.
ما، سازمان‌های امضاکننده، همبستگی و حمایت خود را با جنبش «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» در زندان‌های ایران اعلام می‌کنیم. ما خواستار توقف فوری تمام اعدام‌ها با هدف لغو مجازات اعدام در ایران هستیم و از جامعه بین‌المللی می‌خواهیم تا از جنبش رو به رشد لغو اعدام در ایران حمایت کند.
کارزار اعتصاب غذای «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» را زندانیان سیاسی در قزلحصار آغاز کرده‌اند، از جمله این افراد زرتشت احمدی راغب، لقمان امین‌پور، میثم دهبان‌زاده، جعفر ابراهیمی، سپهر امام جمعه، احمدرضا حائری، رضا محمد حسینی، سعید ماسوری، رضا سلمانزاده و حمزه سواری هستند.
سازمان‌های امضاکننده:
۱. سازمان حقوق بشر ایران
۲. ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام
۳. ایمپکت ایران
۴. باهم علیه مجازات اعدام
۵. کانون مدافعان حقوق بشر (شیرین عبادی)
۶. سازمان بین‌المللی کاهش آسیب
۷. سازمان جهانی علیه شکنجه
۸. فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر
۹. ﺷﺒﮑﻪ ﺿﺪ ﻣﺠﺎزات اﻋﺪام ﺁﺳﻴﺎ
۱۰. موسسه حقوق بشر کانون وکلای بین‌المللی
۱۱. عدالت برای ایران
۱۲. شش‌رنگ (شبکه لزبین‌ها و ترنسجندرهای ایرانی)
۱۳. جمعیت حقوق بشر کردستان- ژنو
۱۴. سازمان توسعه آموزشی بین‌المللی
۱۵. بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
۱۶. شبکه حقوق بشر کردستان
۱۷. حال وش
۱۸. کمپین حقوق بشر ایران
۱۹. گروه حقوق بشر بلوچستان
۲۰. رسانک
۲۱. مرکز اسناد حقوق بشر ایران
۲۲. اتحاد برای ایران
۲۳. سازمان حقوق بشری کردپا
۲۴. سازمان حقوق بشری هانا
۲۵. بنیاد سیامک پورزند
۲۶. سازمان حقوق بشر اهواز
۲۷. کمپین فعالین بلوچ
۲۸. نهاد حقوق بشر مردم آذربایجان در ایران- آهراز
۲۹. سازمان حقوق بشری هه‌نگاو
۳۰. به قابیل دست نزنید
۳۱. مدافعان حقوق بشر، ایالات متحده آمریکا
۳۲. آرتیکل ۱۹
۳۳. پروژه عدالت پاکستان
۳۴. سازمان اروپایی حقوق بشر عربستان سعودی
۳۵. اُدیکار، بنگلادش
۳۶. مرکز کرنل درباره مجازات اعدام، ایالات متحده آمریکا
۳۷. انجمن قلم آمریکا (پن)
۳۸. ائتلاف آلمان برای لغو مجازات اعدام
۳۹. فدراسیون حقوق بشر ایتالیا
۴۰. تمرکز بر مجازات اعدام، ایالات متحده آمریکا
۴۱. اتحادیه مسیحی برای پیشرفت و دفاع از حقوق بشر
۴۲. پروژه عدالت در مجازات اعدام، استرالیا
۴۳. عفو بین‌الملل (گروه ۲۰۵)، دالاس
۴۴. حقوق بشر دالاس
۴۵. برنامه حقوق بشر دانشگاه متدیست جنوبی، ایالات متحده آمریکا
۴۶. کارگروه عدالت انتقالی، کره جنوبی
۴۷. شاهد برائت، ایالات متحده آمریکا
۴۸. انجمن حقوق بشر، ترکیه
۴۹. رستگاری پاکستان
۵۰. آکات، غنا
۵۱. گروه فرانسوی «بیایید مومیا را آزاد کنیم!»
۵۲. تابع ۸، سنگاپور
۵۳. موسسه مشاوره حقوقی عام‌المنفعه، اندونزی
۵۴. کمیته بین‌المللی علیه اعدام
۵۵. کمیته آزادی زندانیان سیاسی
۵۶. اتحاد علیه آپارتاید جنسیتی زنان در ایران و افغانستان
۵۷. کارزار جهانی نه به اعدام در ایران
۵۸. همه حقوق بشر برای همه در ایران
۵۹. جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران
۶۰. ابتکار شهروندان ایرانی سار (ایربیس)
۶۱. مجموعه حقوقی-بین‌المللی پارسیلا
۶۲. نیکا، شبکه ایرانیان خواهان آزادی و دموکراسی
۶۳. کانون سیمرغ کِبِک
۶۴. شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران
۶۵. ایران آزاد، سوئیس
۶۶. گروه همبستگی با انقلاب زن زندگی آزادی- فرانکفورت، ماینز و ویسبادن
۶۷. اتحاد برای آزادی، واشینگتن دی‌سی
۶۸. جامعه پزشکی ایران برای دموکراسی و حقوق بشر، برلین
