گزارش موارد نقض حقوق بشر پرونده آتنا فَرقَدانی: از هتک حرمت در زندان تا تهدیدهای تلفنی

آتنا فرقدانی بزرگ

نسخه پی‌دی‌اف این گزارش را اینجا بخوانید

عدالت برای ایران، ۱۹ دی ۱۳۹۳: آتنا فَرقَدانی، نقاش وفعال مدنی که اول شهریور ۱۳۹۳ از سوی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران بازداشت شده بود، طی مدت  نزدیک به دو ماهی که در بند دو الف سپاه در زندان اوین حبس بود، مورد هتک حرمت قرار گرفت و با موارد فراوانی از نقض حقوق بشر روبرو شد. او که پس از آزادی از زندان،بارها نسبت به هتک حرمت در مدت بازداشت اعتراض کرده، به دادگاه انقلاب تهران احضار شده است و باید شنبه ۲۰ دی ماه جاری در شعبه ۱۵دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی حاضر شود.
عدالت برای ایران با اعلام نگرانی شدید از احتمال بازداشت مجدد آتنا فَرقَدانی به دلیل پیگیری حقوق خود، در گزارشی تفصیلی برخی موارد نقض حقوق بشر در این پرونده را بررسی کرده است.
بازداشت خودسرانه و بدون ارائه حکم بازداشت، دسترسی نداشتن به وکیل، حبس انفرادی، ممانعت از ملاقات با خانواده  و عدم دسترسی به امکانات بهداشتی اولیه و ضروری از جمله موارد نقض حقوق این فعال مدنی است. او در دوران بازداشت به خاطر رعایت نکردن حجاب کامل اسلامی در هنگام اعتصاب غذا و انتقال به بیمارستان تحت فشار بوده و پس از آزادی از زندان نیز از حق ادامه تحصیل محروم شده است. تهدیدها و احضارهای تلفنی و غیرقانونی مقامات قضایی پس از آزادی از زندان از دیگر موارد نقض حقوق بشر در این پرونده است.

دیدار خانواده کشته‌شدگان اعتراضات پس از انتخابات ۱۳۸۸ و زندانیان سیاسی، حضور در تجمعات اعتراضی جلوی زندان اوین و انتشار نقاشی‌های انتقادی از جمله دلایل بازداشت این فعال مدنی عنوان شده است. او چهار روز پس از بازداشت در شعبه دو دادسرای اوین از سوی بازپرس علیرضا خورشیدی، تفهیم اتهام شد و اتهامات «تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت کشور، تجمع و تبانی با افراد ضدانقلاب(که منظورشان ارتباط با محمد نوری‌زاد و ناصر اشجاری بود) و فرقه ضاله (بهاییان)، ، توهین به نمایندگان مجلس از طریق مهارت نقاشی و توهین به مقام معظم رهبری و سپاه پاسداران و سه قوه» به او تفهیم شد.

نقض اصل منع بازداشت خودسرانه: دستگیری بدون  ارائه حکم
آتنا فَرقَدانی که پیش از بازداشت از سوی ماموران امنیتی صورت تلفنی تهدید شده بود٬ روز اول شهریور ۱۳۹۳ در هنگام ترخیص از بیمارستان بازداشت شد. ۱۲ ماموری که برای بازداشت او مراجعه کرده بودند٬ از ارائه حکم بازداشت و حکم بازرسی منزل و توقیف اموال به او خودداری کردند و حتی لیست وسایل شخصی توقیف شده را به او نشان ندادند.
او درباره شیوه بازداشتش به عدالت برای ایران می‌گوید: “در روز بازداشت، به همراه پدر و مادرم در حال بازگشت از بیمارستان به خاطر درمان جراحت دستم بودم که متوجه شدیم چندین مامور امنیتی در اطراف خانه منتظر ما هستند. چند نفر در یک پژو با ماشین دودی جلو در خانه و سرکوچه هم چند موتوری و دو پژو دیگر با شیشه های دودی نشسته بودند. جلو درآسانسور که رسیدیم یک مامور همراه ما به خانه امد و دیدیم که چند نفر هم داخل خانه هستند. خواهرم در خانه تنها بود و وقتی دو مامور زن و مرد به خانه مراجعه کرده بودند چون نمی دانسته اینها کی هستند،در را باز نمی کرده اما دیده که از چندنفر از پشت بام و با بی سیم در حال ورود به منزل هستند. و بالاخره  وقتی در را باز کرده، مامور زن دستش را محکم گرفته و گفته چرا در را باز نمی کنی و خواهرم گفته من فکر کردم دزد هستید و آنها هم گفته اند از طرف اوین امده ایم و حکم بازرسی منزلتان را داریم وحکم جلب را هم به او نشان داده بودند.اما هرقدر که من خواستم حکم بازداشت یا بازرسی منزل را ببنیم نشانم ندادند و حتی لیست توقیف  وسایل شخصی ام را به من نشان ندادند و گفتند پدر ومادرت امضا می کنند و لزومی ندارد تو ببینی. همه کتابهایی را که در ایران منتشر شده اند را به همراه لپتاپ ٬‌تبلت و گوشی تلفنم در چندین کیسه ریختند و بردندو این لوازم الکترونیکی که در لیست توقیف ننوشته بودند را هنوز پس نداده‌اند. آنها به خانواده ام گفتند دخترتان ۱۲ شب امشب خانه است و تمام مدت بازداشتم هم بازجویم روزی دوبار به خانواده ام زنگ می زد و می گفت دخترتان سه روز دیگر خانه است و با همین شیوه خانواده را ساکت نگهداشتند که اطلاع رسانی نکنند.”

ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی-سیاسی:* هر کس‌ حق‌ آزادی‌ و امنیت‌ شخصی‌ دارد. هیچ‌ کس‌ را نمی‌توان‌ خودسرانه‌ (بدون‌ مجوز) دستگیر یا بازداشت کرد. * هر کس‌ دستگیر می‌شود باید در موقع‌ دستگیر شدن‌ از علل‌آن‌ مطلع‌ شود و در اسرع‌ وقت‌ اخطاریه‌ای‌ دائر به هر گونه‌ اتهامی که‌ به‌ او نسبت‌ داده‌ می‌شود دریافت‌ دارد.

اعلام نشدن اینکه از طرف چه نهاد امنیتی یا انتظامی بازداشت شده و به کدام زندان منتقل خواهد شد از دیگر موارد نقض حقوق او در هنگام بازداشت است.آتنا فَرقَدانی در این رابطه می گوید: “من موقع بازداشت کارت شناسایی از آنها خواستم و یکی از ماموران کارتش را جلوی صورتم گرفت، اما کارت را آن قدر نزدیک اورده بود که چیزی نمی دیدم و فقط کلمه اطلاعات را روی کارت توانستم بخوانم. اعتراضم برای اینکه کارت را نمی توانم درست بخوانم  هم بی فایده بود. بر همین اساس من فکر می کردم که از طرف وزارت اطلاعات بازداشت شده ام اما وقتی به زندان منتقل شدم، از طریق غنچه قوامی که هم‌سلولی من بود متوجه شدم که در  بند دو الف سپاه هستم. بعدها در بازجویی از زیر چشم بند نیز دیدیم که روی پرونده ام نوشته شده «قرارگاه ثارلله سپاه پاسدران» و مطمئن شدم که از طرف سپاه بازداشت شده ام.”
قرارگاه ثارالله بخشی ازسپاه پاسداران است که در حوزه شهر تهران فعالیت امنیتی و نظامی می‌کند. پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ نیز قرارگاه ثارالله مسئول اصلی سرکوب اعتراضات مردمی بود.

نقض حق دسترسی به مشاوره حقوقی و ملاقات با وکیل
 آتنا فَرقَدانی طی مدت بازداشتش از دسترسی به وکیل و گرفتن مشاوره‌های حقوقی محروم بود و به خانواده او نیز اجازه گرفتن وکیل داده نشد.
او که اصرار به داشتن وکیل داشته است٬ در دو روز اول پس از بازداشت با سکوت در بازجویی ها و خودداری  از پاسخ کتبی در برگه‌های بازجویی گفته بود که فقط در حضور وکیلش صحبت خواهد کرد.

ماده‌ ۱۴ میثاق بین المللی حقوق مدنی-سیاسی:هر کس‌ متهم‌ به‌ ارتکاب‌ جرمی‌ بشود با تساوی‌ کامل‌ لااقل‌ حق‌ تضمین‌های‌ ذیل‌ را خواهد داشت‌:الف‌ ـ در اسرع‌ وقت‌ و به‌ تفصیل‌ به‌ زبانی‌ که‌ او بفهمد از نوع‌ و علل‌ اتهامی‌ که‌ به‌ او نسبت‌ داده‌ می‌شود مطلع‌ شود. ب‌ ـ وقت‌ و تسهیلات‌ کافی‌ برای‌ تهیه‌ دفاع‌ خود و ارتباط‌ با وکیل‌ منتخب‌ خود داشته‌ باشد

این فعال مدنی می‌گوید: “در جواب اصرار من مبنی بر اینکه داشتن وکیل حق من است٬ گفتند شما مثل اینکه فیلم زیاد دیده اید٬  تا زمانی که تحقیقات ما تمام نشود و پرونده به دادگاه ارائه نشود شما اصلا حق داشتن وکیل را ندارید.”
او  همچنین می‌گوید هنگامی که پس از آزادی به علیزاده طباطبایی جهت پیگیری پرونده اش وکالت داد٬‌قاضی صلواتی تهدید کرد « اگر وکیلش این آقا باشد حکم سنگین تری برایت می دهم » و خانواده ترجیح دادند وکیل را عوض کنند.حق دسترسی به وکیل یکی از مواردی بود که این زندانی سیاسی برای رسیدن به آن٬‌دست به اعتصاب غذا زد.

نقض اصل ممنوعیت شکنجه
با وجود اینکه طبق قانون اساسی ایران اعمال شکنجه ممنوع است، آتنا فَرقَدانی طی مدت بازداشتش ۱۵ روز در سلول انفرادی بود و در ۲۵ مهر ماه هنگامی که در اعتصاب غذا به سر می برد، از سوی زندانبان بند دو الف مورد ضرب و شتم و هتک حرمت قرار گرفت.
پس از اینکه به هیچیک از شکواییه‌هایی که او به مقامات متعدد تسلیم کرده بود هیچ پاسخی داده نشد، او در ویدیویی که پس از آزادی از زندان و از طریق یوتیوب منتشر کرد، برخورد زندانبانان را توضیح داده است.

وی در بخشی از این ویدئو می گوید: : “روز ۲۵ مهرماه ۱۳۹۳ به دلیل اینکه به من گفته شده بود که دوربین هایی که در حمام و دستشویی کار گذاشته شده اند کار نمی کنند من هم دو لیوان کاغذی (برای اینکه روی آنها نقاشی بکشم) برداشتم و داخل لباس هایم جاگذاری کردم. وقتی به سلولم برگشتم صدای پچ پچ این خانم ها را شنیدم که دائما می گفتند این لیوان ها را برای چه می خواهد و یکی دیگر از آن‌ها می‌گفت فیلم را بزن عقب فیلم را بزن جلو. تا آمدم این لیوان ها را از لباسم خارج کنم و یک جایی از سلول قایم کنم متاسفانه یکی از این خانم ها به صورت خیلی وحشتناک و خیلی وحشیانه در سلول من را باز کرد و با توهین و فحاشی داد زد که همین الان لباس هایت را از تنت بکن. من هم هرچقدر که گفتم این کار شما قانونی نیست این کار غیرقانونی است حتی از لحاظ شرعی درست نیست که من لباس هایم را جلوی شما در بیاورم باز هم این خانم شروع به فحاشی کرد و صدا بلند کردن. یکی از خانم ها، همان اولی که که خیلی فحاشی می کرد دو دست من را به سمت بالا برده بود بخاطر اینکه من ممانعت می کردم از اینکه بخواهند بدن من را بگردند و لباس های من را در بیاورند. دست سمت راست من کوبیده شد به دیوار و استخوان مچ دستم به شدت کبود شد و ورم کرد. یکی دیگر از زندانبان ها همان طور که داشت بالاتنه ی من را می گشت و چیزی هم پیدا نکرد و جای چنگ هایش روی سینه ی من افتاده بود یکی دیگر از خانم ها شروع کرد به پایین تنه ی من را گشتن. خواستن فرش را در آورند که من گفتم این کار شما درست نیست. گفتم من تو اعتصاب غذا هستم تو اعتصاب غذای خشک هستم، شکایت می کنم و متاسفانه این خانم دوباره شروع به فحاشی کردند و اینکه دستشان را آوردند جلو و گفتند دهانت را ببند وگرنه چنان می زنم که دهانت پر از خون بشود. اگر دهانت را نبندی.”

ماده‌ ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی-سیاسی:هیچ‌ کس‌ را نمی‌توان‌ مورد آزار و شکنجه‌ یا مجازات‌ها یا رفتارهای‌ ظالمانه‌ یا خلاف‌ انسانی‌ یا خوارکننده قرار داد

علاوه بر ضرب و شتم ماموران زندان ٬‌نقض حریم شخصی و کارگذاشتن دوربین در توالت و حمام زندان نیز از لحاظ روحی او را بسیار آزار داده است. آتنا فَرقَدانی درباره تاثیر این مساله می گوید: “تقریبا یک شب در میان کابوس می‌بینم   که دستشویی دارم و دنبال دستشویی می‌گردم که در داشته باشد…اما همه دستشویی‌ها بدون در هستند و همه می‌توانند من را ببینند. در کابوس‌هایم ده‌ها دستشویی در یه مکان بزرگ کنار هم  هستند، ولی همشون بدون در هستند و نمی توانم به دستشویی بروم و از خواب می‌پرم.”
بازجویان پرونده آتنا فَرقَدانی بارها او را تهدید کردند که اگر همکاری نکند به زندان قرچک ورامین فرستاده خواهد شد و می‌گفتند: ” آنجا ما نیستیم که هیچ اتفاقی برایت نیافتد و همه می‌دانند که وضعیت قرچک چقدر بد است.”
آتنا فَرقَدانی می گوید که در طول بازجویی مورد شکنجه فیزیکی قرار نگرفته است اما صدای شکنجه و کتک خوردن مردانی را که در سلول‌های دیگر بازجویی می‌شده‌اند، می‌شنیده و آزار می‌دیده است. او می گوید: “امید علی شناس (ازفعالان مدنی که تقریبا همزمان با آتنا فَرقَدانی بازداشت شده بود) در اتاق کناری من بازجویی می‌شد، مدام می‌کوبیدند زیر صندلی‌اش و من صدای کوبیده شدن محکم در بر روی او را هم می‌شنیدم. همین‌طور صدای کتک خوردن یک مرد دیگر و التماس‌هایش را می‌شنیدم. اینقدر صدای ضرب و شتم او ناراحت کننده بود که من عصبی شدم و برگه بازجویی را پرت کردم کنار و به برخوردشان اعتراض کردم.”

نقض حقوق شهروندی: ممانعت از تماس و ملاقات با خانواده
آتنا فَرقَدانی در دو روز نخست بازداشت اجازه تماس تلفنی با خانواده را نداشته است و پس از آن نیز از اجازه تماس تلفنی به عنوان حربه‌ای برای ساکت نگه داشتن خانواده و جلوگیری از اطلاع‌رسانی انها استفاده می‌شده است.  همین تماس‌های تلفنی نیز تحت کنترل شدید انجام می‌شد و وی اجازه خبررسانی درباره وضعیتش را نداشته است.
او می‌گوید: “برای اینکه خانواده من اطلاع‌رسانی نکنند از من می‌خواستند مرتب به خانه زنگ بزنم. ولی تحت فشار بودم که از برخوردهایی که در زندان صورت می‌گیرد چیزی نگویم و بعد از ضرب و شتم زندانبانان در ۲۵ مهر ماه از من به صراحت خواسته شد چیزی به خانواده‌ام نگویم و به محض آنکه به خواهرم گفتم من را زدند، تلفن از سوی ماموری که کنارم ایستاده بود قطع شد.”

ماده ۹ و ۱۰میثاق بین المللی حقوق مدنی-سیاسی متضمن حق بازداشت‌شدگان برای تماس و ملاقات با خانواده‌شان است.
ماده واحده قانون احترام به آزادی‌های مشروع و حقوق شهروندی، حق خانواده دستگیرشدگان را برای مطلع شدن از وضعیت بازداشتی خود محفوظ می دارد.

او همچنین طی  مدت بازداشت ملاقاتی با خانواده نداشت و فقط  دو روز قبل از آزادی، پس از اعتصاب غذایی که یکی از خواسته‌هایش ملاقات با خانواده بود به پدر و مادرش اجازه داده شد که  در حضور بازجوی پرونده اش با او دیدار کنند.
آتنا فَرقَدانی می‌گوید چون خانواده‌اش درباره وضعیت او در زندان سکوت کرده بودند و او هم بخاطر نداشتن ملاقات نمی‌توانست آنها را از برخوردهای صورت گرفته در زندان با خبر کند، دست به اعتصاب غذا زد تا بتواند در دیدار با خانواده‌اش از آنها بخواهد درباره وضعیتش در زندان و خشونت اعمال شده علیه او اطلاع‌رسانی کنند.

نقض حقوق زندانی برای دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی
آتنا فَرقَدانی که در هنگام بازگشت از بیمارستان٬ به دلیل جراحت دستش بازداشت شده بود٬ در زندان دسترسی کافی به امکانات بهداشتی و درمانی نداشت و دچار عفونت دست شد. با این حال در هنگام انتقالش به بیمارستان روی همان دست مجروح شده ٬‌دستبند بستند و فقط پس از اعتراض او بود که دستبند را از به دست دیگرش بستند.
آتنا فَرقَدانی همچنین می‌گوید که در ۱۰ روز اول اعتصاب غذایش که هنوز درباره این موضوع اطلاع رسانی نشده بود٬‌ماموران زندان هیچ توجهی به او نداشتند و دسترسی به پزشک نداشت. تنها پس از انتشار اخبار مربوط به اعتصابش بود که یک روز در میان فشار خون او از طرف پزشک بهداری اندازه‌گیری می‌شد. تهدید پزشک زندان مبنی بر اینکه به زور می‌خوابانیمت و سرم وصل می کنیم و تهدید رییس بازداشتگاه مبنی بر انتقال به زندان قرچک ورامین ٬‌از جمله برخوردهایی بود که طی دوران اعتصاب غذا با او شد.
آتنا فَرقَدانی ممانعت از دسترسی آزادانه به توالت را یکی دیگر از مشکلات دوران زندان می‌داند و می‌گوید: “برای استفاده از دستشویی خیلی مشکل داشتیم. برای رفتن به دستشویی باید یک کاغذ زیر در می گذاشتیم اما همیشه باید زمان بسیار طولانی را منتظر می ماندیم به گونه ای که گاهی روی شکم می خوابیدیم که بتوانیم تحمل کنیم. وقتی هم در را باز می کردند در جواب اعتراض های من، توهین می کردند یا ادای من را درمی آوردند. دو زندانبان زنی که در  بند دو الف داشتیم  در این زمینه برخوردهای خشن و توهین امیزی داشتند. اگر هم در سلول دستشویی داشتیم بوی آن خیلی آزار دهنده و غیرقابل تحمل بود به طوری که ترجیح می دادیم دستشویی در سلول نباشد و مشکلات ناشی از انتظارهای طولانی را تمام کنیم.”
او همچنین می‌گوید در زمانی که با غنچه قوامی (که به دلیل تلاش برای تماشای بازی والیبال مردان بازداشت شده بود) در یک سلول بودیم٬ سلول ما آنقدر کوچک بود که حتی پاهایمان در سلول جا نمی شد موقع خواب و یا باید پای‌مان را جمع می‌کردیم یا از زیر در سلول می زد بیرون. علاوه بر این سلول پر از مورچه بود و ما را می‌گزیدند. و  غنچه قوامی تمام تنش بخاطر گزیدن مورچه ها قرمز شده و کهیر زده بود.
فشار ماموران زندان برای رعایت حجاب و مشروط کردن ارائه خدمات درمانی به شرط رعایت حجاب کامل اسلامی از دیگر موارد نقض حقوق این فعال مدنی در دوران بازداشت است.

ماده‌ ۱۰ میثاق بین المللی حقوق مدنی-سیاسی:درباره‌ کلیه‌ افراد که‌ از آزادی‌ خود محروم‌ شده‌اند باید با انسانیت‌ و احترام‌ به‌ حیثیت‌ ذاتی‌ شخص‌ انسان‌ رفتار کرد.

برخورد پزشک زندان در زمان اعتصاب غذا یکی از این موارد است: «در روزهای آخر اعتصاب غذا شنوایی ام مشکل پیدا کرده بود و در حال از دست دادن هوشیاری ام بودم. بعد از اینکه غنچه قوامی، خیلی در زد و خواست که به وضعیتم رسیدگی کنند، بالاخره دکتری را برای معاینه ام آوردند اما آقای دکتر می گفت اول باید حجاب داشته باشد تا من وارد سلول شوم و معاینه اش کنم. من هم گفتم حالم خوب نیست و نمی توانم در این وضعیت مانتو و چادر بپوشم و از آن طرف هم اصرار داشتند که من باید چادر سرم کنم.در نهایت بعد از فریادهای غنچه و گریه هایش که نگران حال من بود، دکتر وارد سلول شد و شلوار من را  از گوشه سلول برداشت و روی سرمن گذاشت و موقع گرفتن فشار من هم صورتش را هم از من برگردانده بود که موهایم را نبیند٬ که من هم  با همان حالم شلوار را از روی سرم برداشتم و پرت کردم طرف دیوار.»
او همچنین می‌گوید که در زمان انتقال به بیمارستان بخاطر جراحت دستش هم برای رعایت حجاب تحت فشار بود و در راه انتقال به بیمارستان مامور مردی که همراه او بود مدام با نزدیک شدن بیش از حد به او، می گفت که روسری ات را جلو بکش. این در حالی بود که مامور زن هم همراه او بود ولی مداخله ای نمی کرد و اجازه می داد مامور مرد مدام به او خیره شود و توبیخش کند.

نقض اصول دادرسی منصفانه
با وجود اینکه دادگاه آتنا فَرقَدانی هنوز تشکیل نشده  ٬‌اما برخورد قاضی و سیستم قضایی که پرونده او را در دست بررسی دارند٬‌ تا این مرحله نیز از استاندارهای داخلی و بین‌المللی حقوقی فاصله داشته است.
به گفته آتنا فَرقَدانی هنگامی که دو روز قبل از آزادی برای تعیین وثیقه به دادگاه برده شد، قاضی صلواتی او را تهدید کرد که اتهام توهین به مقدسات در پرونده اش دارد و می تواند او را آنقدر در زندان نگه دارد که «علف زیر پایش سبز شود» . این در حالی است که چنین اتهامی هیچ‌گاه به او تفهیم نشده است.
قاضی صلواتی همچنین پس از اعتراض آتنا فَرقَدانی به سخنان صلواتی درباره کشته‌شدگان اعتراضات سال ۱۳۸۸  وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی او را به یک میلیارد و دویست ملیون تومان افزایش داد.
احضار تلفنی و غیررسمی به دادگاه و تهدید آتنا فَرقَدانی و خانواده‌اش از سوی مقامات قضایی از دیگر موارد نقض حقوق بشر در این پرونده است.

ماده ۳ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب اصلاحیه ۱۳۸۱:بند و- تحقیقات مقدماتی کلیه جرائم برعهده بازپرس است.

این فعال مدنی می‌گوید: «۸ دی ماه بعد از مصاحبه با جرس، قاضی صلواتی به خانواده من زنگ زد و گفت فردا برای برگزاری جلسه محاکمه به دادگاه بیایید. من به دلیل اینکه احضاریه رسمی و کتبی ننوشته بودند و احتمال می دادم قصد بازداشتم را داشته باشند نرفتم. اما خانواده ام رفتند وقاضی صلواتی پرینت پست های فیس بوک و مصاحبه ام را  جلوی  پدر و مادرم گذاشته و گفته بود اینها اتهامات جدیدش هستند.او همچنین گفته بود اگر فردا (۹ دی ماه) هشت و نیم صبح در دادگاه نباشد، ۱۰ تا مامور می فرستم در خانه تان. ولی من پس از مشورت با وکیلم به دلیل انکه احضاریه کتبی نفرستاده بودند، نرفتم.
همان شب که من فیلم [مربوط به هتک حرمت و ضرب و شتم من در بند دو الف] را در صفحه ام گذاشتم. دو ساعت بعدش؛ معاون دادستانی تهران به منزل ما تلفن کرد و به پدرم گفت که عواقب  این کار و انتشار این فیلم را خودت و خانواده ات و دخترت می بینند و حکمش هم سنگین تر خواهد شد.»

نقض حق رسیدگی به شکایت شهروندان در رابطه با نقض حقوق بشر
آتنا فَرقَدانی می‌گوید از زمانی که هنوز در بازداشت بود تا کنون بارها به مسولان و نهادهای مختلف در رابطه با هتک حرمت به او در زندان و ضرب وشتمش از سوی ماموران زندان اعتراض کرده و خواهان رسیدگی به موارد نقض حقوقش در زندان شده٬‌ اما تا کنون هیچ پاسخی از هیچ کدام آنها دریافت نکرده است. او می‌گوید در زمان بازداشت هم بارها به بازجوها شکایتش را اعلام کرده بود و هربار می گفتند پیگیری می کنند ولی نتیجه اش را نمی دید و این اعتراض‌ها تاثیری نداشتند.

رهبر جمهوری اسلامی ایران، ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام، دادستانی کل کشور، ریاست کل دادگستری، دیوان عالی کشور، معاون زنان ریاست جمهوری،  اداره کل زندان‌های استان تهران و رئیس زندان اوین، مقامات و نهادهایی هستند که این فعال مدنی نامه اعتراضی خود را برای انها ارسال کرده است. او همچنین به صورت شخصی و حضوری نیز شکایت خود را به برخی از این مراجع و همچنین برخی نمایندگان مجلس از جمله علی مطهری اعلام کرده است.

اصل ۳۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:دادخواهی حق مسلم هر فرد است و هر کس می‌تواند به منظور دادخواهی به دادگاه‏های صالح رجوع کند. همه افراد ملت حق دارند این گونه دادگاه‏ها را در دسترس داشته باشند و هیچ‌کس را نمی‌توان از دادگاهی که به موجب قانون حق مراجعه به آن را دارد منع کرد.

از سوی دیگر او می گوید  با وجود اینکه پس از آزادی از زندان، ۱۰ نامه‌  اعتراضی به مقامات و نهادهای مختلف پست کرده است، اما  اداره پست فقط  نامه‌ به دادگستری را ارسال کرده است. او که این ماجرا را از طریق ردگیری  اینترنتی شماره پیگیری نامه‌ها متوجه شده، می‌گوید در برابر نامه‌هایی که پست کرده‌ام و رسیدشان را هم دارم نوشته شده “ارسال نشده است.”
این فعال مدنی اضافه می‌کند: « علاوه بر ارسال پستی نامه ها برخی نامه‌ها را به صورت دستی هم به نهادهای مربوطه تحویل دادم. از جمله نامه‌هایی که به علی مطهری و دادگستری دادم. ولی در دادگستری وقتی فهمیدند که از طرف سپاه بازداشت شده‌ام نوع برخوردشان عوض شد و بعد هم هیج تماسی با من گرفته نشد.»
همه اینها در حالی است که  نسخه‌ای از این نامه‌ها در اختیار نیروهای امنیتی قرار گرفته و بازجوی پرونده طی تماس تلفنی او را به دلیل نوشتن این نامه‌های اعتراضی  و ارسال آن به مقامات مسوول  توبیخ کرده است: «بعد از پست این نامه‌ها، بازجویم به من تلفن کرد و گفت مگه ما نگفتیم خودمان موضوع آزار شما از سوی آن دو زندانبان زن را پیگیری می‌کنیم؟ ما خودمان به رئیس بازداشتگاه اینها را گفته‌ایم و جراحت شما را هم تایید کردیم. دیگر چرا شکایت کرده‌اید؟ و شروع کرد به خواندن بخشی از نامه‌ای که من برای مقامات نوشته بودم و متوجه شدم که نامه‌ها به دست بازجویانم رسیده است.»

نقض حق ادامه تحصیل
ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر:دستیابی به  آموزش عالی باید به شکلی برابر برای تمامی افراد و بر پایه شایستگی‌های فردی صورت پذیرد.
آتنا فَرقَدانی به دلیل فارغ‌التحصیلی با با معدل کل ۱۹.۷۸ در رشته هنر٬ رتبه بر‌تر کل دانشگاه الزهرا  اعلام شده و از او دعوت شده بود که بدون دادن کنکور به عنوان استعداد درخشان در مقطع کارشناسی ارشد ثبت‌نام کند٬‌ اما پس از بازداشتش انسیه خزعلی٬ رییس دانشگاه الزهرا از ثبت‌نام او ممانعت کرد و گفت:« با این کاری که کردید پای خود را فرا‌تر از قانون گذاشتید و انشالله در سال‌های بعد در جاهای دیگر ببینمتان.»

ناقضان حقوق بشر در پرونده آتنا فَرقَدانی
 
ماموران قرارگاه ثارالله سپاه
بر اساس تحقیقات عدالت برای ایران، قرارگاه ثارالله سپاه، مسئولیت اصلی را در شناسایی، دستگیری و بازجویی از آتنا فَرقَدانی داشته است. ماموران این قرارگاه و بازجویان بند دوالف که به دلیل پنهان کردن هویت واقعی خود، هنوز اسامی‌شان شناخته شده نیست٬ باید به دلیل بازداشت خودسرانه، محروم کردن آتنا فَرقَدانی از تماس و ملاقات با خانواده، ممانعت از اعمال حق وی در دسترسی به وکیل، نقض حریم خصوصی او و نقض قوانین مربوط به حقوق شهروندی، پاسخگو شوند.

 زندانبانان و ماموران بند دو الف سپاه
دو مامور بند دو الف سپاه به دلیل ضرب و شتم٬‌هتک حرمت و فحاشی به آتنا فَرقَدانی در روز ۲۵ مهرماه ۱۳۹۳ مسوول هستند و باید در این زمینه پاسخگو باشند. همچنین مامورانی که در طی مدت بازداشت او از دسترسی‌اش به امکانات ضروری بهداشتی همچون توالت ممانعت می‌کرده و در هنگام انتقال او به بیمارستان با او بدرفتاری کرده‌اند نیز بخاطر نقض حقوق شهروندی آتنا فَرقَدانی مسوول هستند.

 علیرضا خورشیدی٬‌بازپرس شعبه دو دادسرای اوین
علیرضا خورشیدی٬‌بازپرس شعبه دو دادسرای اوین اتهامات «تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت کشور، تجمع و تبانی با افراد ضدانقلاب و فرقه ضاله (بهاییان) و توهین به مقامات جمهوری اسلامی» را به دلیل فعالیت‌های مدنی و هنری  آتنا فرقدانی به او تفهیم کرده است.
اتهامات وارد شده به این فعال مدنی بر اساس استاندارهای قضایی بین المللی جرم محسوب نمی‌شوند و محاکمه افراد به خاطر آنها نقض آزادی بیان است. علیرضا خورشیدی به جهت تفهیم این اتهامات مسئول است و باید پاسخگو باشد.
علیرضا خورشیدی که تفهیم اتهام و بازپرسی پرونده بسیاری از زندانیان سیاسی را برعهده داشته در بسیاری از این پرونده‌ها نیز مرتکب نقض حقوق بشر شده است. لغو مرخصی سید محمد ابراهیمی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰، احضار و تهدید پدر و مادر محمد متاجی، ارسال کننده پیام کوتاه “رفع حصر” به حداد عادل و برخی از نمایندگان مجلس، دستور انتقال نگار حائری،حقوقدان و زندانی سیاسی  از زندان اوین به زندان قرچک ورامین از جمله این موارد هستند.

ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران

ابولقاسم صلواتی

ابولقاسم صلواتی

 ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به دلیل تهدید آتنا فَرقَدانی به مواردی خارج از اتهامات تفهیم شده به او٬ اعمال نفوذ و فشار در انتخاب وکیل از سوی متهم٬ تهدید متهم به بازداشت طولانی به دلیل سخنانش در دادگاه و دوبرابر کردن میزان وثیقه از پیش تعیین شده و همچنین تماس تلفنی با منزل آتنا فَرقَدانی و احضار شفاهی و غیرقانونی او به دادگاه٬‌ متهم به نقض حقوق شهروندی آتنا فَرقَدانی است و باید در این زمینه پاسخگو باشد.
ابوالقاسم صلواتی از مسئولان رسیدگی به پرونده‌های انتخاباتی و قاضی «دادگاه‌های نمایشی» در تابستان سال ۱۳۸۸است.او پس از اعتراضات بعد ازانتخابات ریاست جمهوری دو نفر از اعضای گروه‌های سلطنت طلب را به اعدام محکوم کرد و برای بیش از ۱۰۰ زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر و معترض را احکام حبس بلندمدت صادر کرد.اتحادیه اروپا فروردین  ۱۳۹۰ابولقاسم صلواتی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید شهروندان ایرانی داشته اند، در لیست‌ تحریم‌های خود قرار دارد.

گزارش مفصلی که به تازگی از سوی عدالت برای ایران درباره پرونده سهیل عربی منتشر شده نیز نشان می دهد که قرارگاه ثارلله و قاضی صلواتی مسئولیت نقض حقوق بشر در این پرونده را بر عهده داشته‌اند. سهیل عربی، به دلیل انتشار مطالبی در فیس بوک به اعدام، حبس، شلاق و جریمه نقدی محکوم شده است.

احضاریه دادگاه انقلاب برای آتنا فَرقَدانی

احضاریه دادگاه انقلاب

احضاریه دادگاه انقلاب

رسید پستی ارسال نامه‌های اعتراضی  آتنا فَرقَدانی به مقامات و نهادهای مسئول

atena3 atena1

نامه اعتراضی  آتنا فَرقَدانی خطاب به مقامات و نهادهای مسئول

nameh1 nameh2 nameh3

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram