تریبونال کانادا خواستار پایان دادن اقدامات تبعیض‌آمیز دولت نسبت به کودکان اقوام اولیه و جلوگیری از تکرار این اقدامات شد

تریبونال حقوق بشر کانادا، ٢۶ ژانویه ٢٠١۶ اعلام کرد که دولت فدرال کانادا کودکان بومیان کانادا که در محدوده‌های محافظت‌شده نگهداری می‌شوند را مورد تبعیض قرار داده است.
از نمونه‌های این تبعیض می‌توان به عدم فراهم آوردن خدمات رفاهی برای این کودکان همسطح با دیگر نقاط کانادا نام برد. در این حکم تریبونال حقوق بشر کانادا، اقوام اولیه (بومیان کانادا) را متاثر از خدمات ناکافی دولت برمی‌شمرد و در بعضی از موارد این آثار منفی در نتیجه نبود خدماتی است که خود ره‌آورد دخالت دولت است.
در این حکم تریبونال حقوق بشر کانادا می‌نویسد: «فرمولی بودجه‌ای که سازمان برنامه خدمات کودک و خانواده اقوام اولیه فدرال کانادا به کار می‌برد و قراردادهای مرتبط با ایالت‌ها و محدوده‌ها موجب عدم رسیدگی و خدمات‌رسانی به کودکان در این محدوده‌ها شده است.»
همچنین تریبونال حقوق بشر کانادا مواردی یافته است که دولت با انگیزه‌های مالی به گرفتن قیمومیت این کودکان از اولیایشان و بیرون بردن آن‌ها از محدوده‌های محافظت شده به یتیم‌خانه کرده است. این امر برخلاف استانداردهای موجود درباره محدوده‌های محافظت شده در کانادا است.

Untitled-6001
تصمیمات این تریبونال تحت عنوان «بّرد نه تنها برای اقوام اولیه بلکه برای تمام کانادا» توسط ماری تیگی، مدیر اجرایی مرکز خدمات خانواده «کریر سکانی» خوانده شد. خانم تیگی گفت: «اگر به کودکی آغازی مناسب در زندگی داده نشود، او برای اینکه به بزرگسالی توانمند تبدیل شود، بخت زیادی ندارد. و اگر ما آنچه آن‌ها برای زندگی در سطح پتانسیل‌های انسانی خود نیاز دارند را فراهم نکنیم ، این نه تنها باختی برای کانادا بلکه برای جهان است.»
این قرار خواستار پایان دادن اقدامات تبعیض‌آمیز و جلوگیری از تکرار این اقدامات شد. همچنین این قرار خواهان تغییر ساختاری نظام کمک‌های رفاهی به کودکان و مدل تامین بودجه آن و استفاده از صاحب‌نظران در خدمات‌رسانی به اقوام اولیه شد.
ان تریبونال بر اساس شکایاتی که از سوی مجمع اقوام اولیه کانادا و جامعه مراقبت از خانواده و کودکان اقوام اولیه کانادا در سال ٢٠٠۷ ارائه شد تشکیل شد. شکایت این سازمان‌ها از دولت فدرال به دلیل عدم فراهم آوردن خدمات برابر برای کودکان اقوام اولیه کانادا است.
بودجه‌ای که برای خدمات‌رسانی برای کودکانی که در این محدوده‌های زندگی می‌کنند تخصیص یافته، ٢٢ تا ٣۴ درصد کم‌تر از بودجه‌ای است که به نقاط خارج از محدوده استان‌ها اختصاص یافته است.

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram