انتقاد وزارت امور خارجه آمریکا از بی‌توجهی مسوولان زندان به وضعیت وخیم سلامتی زینب جلالیان

دفتر دموکراسی، حقوق بشر و کار وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا با استناد به گزارش‌های «عدالت برای ایران»، در گزارش سالانه خود در مورد وضعیت حقوق بشر و کار در ایران رسیدگی نکردن به وضعیت وخیم  سلامت زینب جلالیان را به عنوان یکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران مطرح کرده است.

این گزارش ۴۵ صفحه‌ای که به وضعیت حقوق بشر و کار در ایران پرداخته، گزارش می‌دهد که مقامات زندان به وضعیت پزشکی زینب جلالیان رسیدگی نکرده‌اند.

Untitled-1403

دفتر دموکراسی، حقوق بشر و کار وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، در این گزارش می‌نویسد:

«  بر اساس گزارشات عدالت برای ایران و سازمان عفو بین‌الملل، زینب جلالیان، فعال حقوق زنان کّرد، که در حال سپری کردن حبس ابد به اتهام محاربه است، دچار خونریزی داخلی، عفونت‌های روده و مشکل بینایی است که در اثر شکنجه و ضرب و شتم او در دوران بازداشت، به وجود آمده است. گزارش شده است که زینب جلالیان تحت درمان پزشکی قرار نگرفته است. »

این گزارش می‌افزاید که : « زندانیان به طور معمول چندین در اعتراض به عدم درمان آن‌ها دست به اعتصاب غذا زدند. زندانیان و خانواده‌های آن‌ها، نامه‌هایی به مقامات نوشتند و در برخی موارد نیز برای برجسته کردن و اعتراض به عدم درمان‌شان نامه‌هایی نیز به نهادهای سازمان ملل متحد نوشتند.»

زینب جلالیان، فعال سیاسی کرد، تنها زندانی سیاسی زن محکوم به حبس ابد در ایران است. او طی هفت سالی که از بازداشتش می‌گذرد بارها در معرض نقض حقوق بشر قرار گرفته٬‌شکنجه شده و  همچنان در زندان خوی، از امکانات اولیه‌ای که باید در اختیار  هر زندانی قرار بگیرد، محروم است.

تحقیقات عدالت برای ایران که بر پایه مستندات، شواهد و مدارک غیرقابل انکار است٬ نشان‌ می‌دهد زینب جلالیان طی یک محاکمه غیرمنصفانه به حبس ابد محکوم شده و  پس از بازداشت و در روند دادرسی بارها به شدت شکنجه شده است. کوبیدن سر به دیوار به نحوی که موجب شکستگی پیشانی و تورم چشم‌ها شد، زدن کابل به کف پا، بازجویی با چشم‌بند و دست‌بند و پابند، در حالی که دست‌ها و پاهای وی به هم زنجیر شده بود و تهدید به تجاوز بخشی از این شکنجه‌ها است.

 زینب جلالیان سال ۱۳۸۶ در جاده کرمانشاه بازداشت شد و به اتهام همکاری با حزب حیات آزاد کردستان(پژاک) و « اقدام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی ایران»  به اعدام محکوم شد. این حکم در سال ۱۳۹۰ به حبس ابد کاهش یافت. با وجود اینکه این زندانی در حال گذراندن دوران محکومیتش است٬ خدمات درمانی لازم برای معالجه بیماری‌هایی که در سال‌های حبس و براثر شکنجه به آنها مبتلا شده٬‌به او داده نمی‌شود و اعطای مرخصی به او مشروط به انجام اعترافات تلویزیونی شده است.

گزار سالانه دفتر دموکراسی، حقوق بشر و کار وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا در مورد وضعیت حقوق بشر و کار در ایران:

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram