حمله مسلحانه اهواز؛ دستاویز جمهوی اسلامی برای سرکوب فعالان عرب اهوازی

به نظر من، جمهوری اسلامی از واژه «تجزیه طلب» برای سرکوب فعالان حقوق اقلیت‌های قومی استفاده می‌کند. جدایی طلبی جرم نیست، هر کسی می‌تواند خواهان جدایی بخشی از یک کشور باشد. این خواسته بایست در یک رفراندوم و روندی صلح آمیز مثل اسپانیا و ایرلند مطرح شود. هیچ جای دنیا به خاطر جدایی طلبی کسی را محکوم به اعدام نمی‌کنند.

در مورد حمله مسلحانه اهواز، هنوز نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاده است. بلافاصله پس از این حمله، عدالت برای ایران طی نامه ای به گزارشگر ویژه حفظ حقوق بشر و ازادی های اساسی در هنگام مبارزه با تروریسم و از نهادهای مستقل خواست تا به این موضوع رسیدگی بکنند، چون جمهوری اسلامی برای خبررسانی قابل اعتماد نیست. به نظر می‌آید که این حمله مسلحانه دستاویزی برای سرکوب شده است و برای مردم در دیگر شهرهای ایران توجیهی ساخته‌اند تا مردم در اصفهان، شیراز، تهران، به این موضوع حساسیت نشان ندهند.

پس از پایان جنگ ایران و عراق، نه تنها بازسازی این مناطق صورت نگرفته، بلکه کوچکترین فعالیت‌ فعالان حوزه‌های مختلف در خوزستان سرکوب شده است. آب آشامیدنی در بسیاری از این مناطق نیست، امکان تحصیل برای بسیاری وجود ندارد. مردمی که روی نفت زندگی می‌کنند، حق‌شان از نفت چیست؟ اهواز هوا ندارد… بسیاری از مشکلات زیست محیطی را دارد. در حالی‌که دائم از ثروت این استان برداشته می‌شود و به بیت علی خامنه‌ای و دیگران می‌رود. این آنجایی است که خشم این ملت را بر می‌انگیزد.

گفت‌وگوی شادی امین درباره اعدام «سلطان سکه» و بازداشت‌های گسترده در خوزستان پس از حمله مسلحانه اهواز را در برنامه صفحه دو بی بی سی فارسی را ببینید:

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram