سرنوشت گلرو راحمی‌پور؛ سه دهه انکار و پنهان‌کاری از سوی جمهوری اسلامی ایران

در یکی از روزهای نوروز ۱۳۶۳، ماموران بخش زنان زندان اوین، نوزاد چندروزه‌ای به‌ نام «گلرو» را از مادرش جدا کردند. پدر و مادر گلرو راحمی‌پور در شهریور ۱۳۶۲، هنگامی که مادر او به تازگی باردار شده بود، از سوی ماموران سپاه پاسداران در منزل شخصی‌شان در تهران بازداشت شدند. مادر گلرو، کارمند سازمان تامین اجتماعی و پدر او دندان‌پزشک و از اعضای سازمان راه کارگر بود. در شهریور ۱۳۶۳ به خانواده حسین راحمی‌پور گفته شد که او «به درک واصل شده، بیایید وسایلش را بگیرید.» ماموران زندان در پاسخ به سوال خانواده درباره محل دفن، آنها را به بهشت زهرا ارجاع دادند. اما در مراجعه خانواده به بهشت زهرا به آنها گفته شد که چنین فردی در بهشت زهرا دفن نشده‌ است. پیگیری‌های چندین‌باره خانواده درباره محل دفن او یا گرفتن مدرکی مبنی بر مرگش هیچ‌گاه به نتیجه نرسید و آنها بار دیگر تهدید به بازداشت شدند. راحله راحمی‌پور، عمه گلرو، طی سال‌های متمادی برای آگاهی از سرنوشت او، بارها از مقام‌های دولت و قوه قضاییه پرس‌و‌جو کرد اما پاسخی نشنید.

عدالت برای ایران در اسفند ۱۳۹۴ با ثبت شکایتی در «گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل»، خواهان مشخص شدن سرنوشت این نوزاد ناپدیدشده و پدرش شد. این گروه کاری پس از بررسی شواهد ارسال‌شده در رابطه با این پرونده، گلرو و حسین راحمی‌پور را به عنوان «ناپدیدشده قهری» اعلام کرد. بهمن‌ماه سال ۱۳۹۵، قاضی صلواتی، گلرو راحمی‌پور را به ‌اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک‌ سال زندان محکوم و وجود این نوزاد را انکار کرد و آن را ساخته و پرداخته «تخیلات» راحله راحمی‌پور دانست. چندی بعد، برای اولین بار، جمهوری اسلامی درپاسخ به «گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل»، اعلام کرد که حسین راحمی‌پور در شهریور ۶۳ اعدام شده و گلرو نیز در هفت‌روزگی، به‌ دلیل «زردی» و «انسداد خون» در گذشته‌ است. با این همه مقامات جمهوری اسلامی تا کنون روشن نکرده‌اند که در صورت درست بودن خبر مرگ نوزاد و اعدام پدر، چرا هیچ‌گاه پیکر آنها به خانواده تحویل داده نشده‌ است و محل دفن آنها مشخص نیست؛ به همین دلیل، پرونده گلرو و حسین راحمی‌پور همچنان نزد گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل باز است. دراردیبهشت‌ ۹۷، راحله راحمی‌پور بر اساس اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام»، «سیاه‌نمایی در سازمان ملل» و «گفت‌وگو با رسانه‌های بیگانه» برای دومین بار محاکمه شد. محمد مقیسه، قاضی این دادگاه با انتقاد از پیگیری این پرونده در سازمان ملل، به خانم راحمی‌پور گفته‌ است: «درست است که شما از طریق ما پیگیری کردید و ما جوابی به شما ندادیم ولی چرا از طریق سازمان ملل اقدام کردید؟

بیشتر بخوانید:
پرونده ناقض حقوق بشر: ابوالقاسم صلواتی
goo.gl/t73ZJJ
پرونده ناقض حقوق بشر: محمد مقیسه
goo.gl/n2bKQg

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram