گزارش یک تحقیق: جنایت بی عقوبت در سمینار گوتنبرگ

“جنایت بی عقوبت”  عنوان پروژه تحقیقی در مورد شکنجه و آزار جنسی در زندانهای جمهوری اسلامی است که در دومین روز از چهارمین گردهمایی سراسری درباره کشتار  زندانیان سیاسی در ایران، توسط دکتر نورایمان قهاری، شادی صدر و شادی امین تشریح شد.

به گزارش کمیته اطلاع رسانی گردهمایی مستقر در گوتنبرگ، نورایمان قهاری در ابتدای پانل بحثی را درباره تعریف تجاوز به عنوان شکنجه و آثار آن بر قربانیان این نوع از شکنجه ارائه داد.

پس از او، شادی صدر با اشاره به اینکه این پروژه از حدود یک سال پیش آغاز شده گفت: این پروژه به طور عمده سه مقطع شکنجه و آزار جنسی زندانیان در دهه ۶۰ ، دهه ۷۰ و مقطع قبل و بعد از انتخابات سال ۸۸ را شامل می شود.

وی با یادآوری این نکته که محل طرح این تحقیق و ارائه آن در گردهمایی بهترین مکان برای طرح موضوع شکنجه و آزار جنسی در زندانهای جمهوری اسلامی است چرا که شرکت کنندگان در گردهمایی خود کسانی هستند که تجاوز به حریم فردی و جسمی درزندانهای جمهوری اسلامی را از نزدیک لمس کرده اند افزود: «تاریخچه این تحقیق به زمانی برمی گردد که در جریان اعتراضات مردم پس از انتخابات ۸۸ بحث عمومی در مورد تجاوز و شکنجه در زندانها بالا گرفته و حتی در شعارهای معترضین و در سطح گفتارهای سیاسی نیز به موضوع روز و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.”

شادی صدر گفت : دو اتفاق شامل افزایش حساسیت جامعه در نتیجه موارد مذکور در بالا و به طور همزمان شکسته شدن سکوت کسانی که به عنوان قربانیان این موضوع سال های سال ساکت بوده و آنروز احساس می کردند صدای رنجشان توسط میلیون ها انسان شنیده می شود و در عین حال خلا مستند سازی دقیق و حقوقی پیرامون تجاوز و سایر انواع شکنجه جنسی در جمهوری اسلامی را می توان از جمله دلایل آغاز به کار پروژه تحقیقی ” جنایت بی عقوبت ” با همکاری کارشناسان و زندانیان سیاسی محسوب کرد با اشاره به اینکه این پروژه هم محدودیتهای خودش خصوصا در عدم امکان دسترسی به آرشیو های داخل کشور و کسانی که آمران این جنایت ها بودند را با خود به همراه داشت .

شادی صدر در مورد “ضرورت تحقیق ” متذکر شد که : شکی نیست این تحقیق نه فقط برای تکمیل و تزیین کتا بخانه ها بلکه برای شکستن سکوت پیرامون یک جنایت بی عقوبت واینکه هیچ جنایتی نباید بی عقوبت باقی بماند و برای تححقق یک عمل اجتماعی و به تبع آن سخن گفتن قربانیان و خانواده ها و مطلعان برای هدف بزرگی اطلاع رسانی و شنیدن جامعه و بالا بردن حساسیت اجتماعی و ایجاد تاریخ مشترک و تقویت حافظه تاریخی و در نهایت پاسخگو ساختن آمران و عاملان طراحی و اجرا می شود.

این فعال حقوق بشر، “رویکردهای تحقیق” مورد بحث را بررسی دقیق زوایای آن از نظر نگاه فمنیستی به زندان، تفاوت بین مفهوم زندانی سیاسی و زن زندانی سیاسی، رنج مضاعف به دلیل زن بودن در زمان شکنجه ، بازدارندگی جنسیت در فعالیت سیاسی، جنسیتی بودن شدید فضای زندان و توجه به آزارهای مبتنی بر جنسیت برشمرد و نگاه حقوقی به شکنجه و آزار جنسی را هم در سه بخش تعاریف و تقسیم بندی های اولیه ، تعاریف بین الملل و اصول حقوقی مستند سازی برای پیگیری آن به عنوان بخشی از پروسه تحقیق یادآورشد.

بخش دوم و ادامه معرفی تحقیق از سوی شادی امین فعال جنبش زنان و یکی دیگر از مجریان و دست اندرکاران این پروژه به روش تحقیق اشاره داشت .

شادی امین در توضیح این بخش اضافه کرد : «نزدیک به ۹۰ مصاحبه با زندانیان سیاسی زن و مطلعان که شامل زندانیان سیاسی مرد هم می شده از زندانهای تهران ، خوزستان ، فارس ، خراسان ، آذربایجان شرقی ، گیلان ، کردستان صورت گرفت. مصاحبه شوندگان، با اتهام های متفاوتی از جمله همکاری با احزاب و گروه هایی مانند اتحاد کمونیستها ، پیکار ، رنجبران ، توفان ، حزب توده ، کومله ، فرقان ، اتحاد مبارزان ، مجاهدین ، اقلیت ، راه کارگر ، چپ مستقل ، اکثریت و بهایی زندانی شده بودند.”

شادی امین سکوت سالیان سال قربانیان و اینکه بسیاری ار مصاحبه شوندگان اولین بار بود که در باره تجربه شکنجه و آزار جنسی صحبت می کردند را به همراه تاثیر تابوهای اجتماعی و فرهنگی ، نه فقط در سکوت که در لاپوشانی و عدم انجام وظیفه دادخواهی از سوی خانواده ها به عنوان بخشی از چالش های تحقیق برشمرد و واکنش نیروهای سیاسی و جامعه پیرامونی در اشکال کور جنسی، نا باوری ، انکارو بی اعتبار سازی را به این چالشها اضافه کرد.

مشکلات امنیتی از گذشته تا حال از بی اعتمادی تا تداوم سرکوب ، آثار روانی و روحی ناشی از به یاد آوری تجربه شکنجه و آزار جنسی وزنده نبودن بسیاری از قربانیان که پنهان ماندن در پس اسم های مستعار و در پشت چشم بندها و خلا روایت آنسوی دیوارها و تواب ها و در نهایت خود داری مطلعان و افراد نزدیک به آمران و عاملان از سخن گفتن درباره حقایق را از دیگر چالش های این تحقیق مهم به حساب آورد.

گفتنی است که چهارمین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران ۹ تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ با حضور تعداد کثیری از جان به دربردگان کشتارهای دهه ۶۰ ، فعالین سیاسی و اجتماعی از نقاط مختلف جهان در شهر گوتنبرگ سوئد برگزار شد.

 

سایر لینکهای مرتبط:

http://www.dialogt.org/index.php?id=100

http://jahanezan.wordpress.com/2011/09/10/tanin-1343/

http://rahekargarvoice.wordpress.com/2011/09/17/ma-867/

فرستادن مطلب به بالاترین

telegram